Op zaterdag 11 april waren de leden van de Buitenbeentjes van ’t Harde wederom op bezoek bij Arent thoe Boecop. In het Gruithuis werden ze verwelkomd door een aantal bestuursleden. Na de koffie vertelde Willem van Norel over de bevrijding van Elburg. Dit jaar is het zeventig jaar geleden dat de Canadezen en de Engelsen Elburg hebben bevrijd. Dat was op donderdag 19april 1945. Met behulp van bijzondere dia’s werd de bevrijding van Elburg deze avond in beeld gebracht.

Na de pauze werd er nog een diashow vertoond over Elburg vroeger en nu.

De Buitenbeentjes hebben een buitengewoon plezierige avond beleefd. Aan het eind van de avond werd de groep alvast uitgenodigd voor een nieuwe activiteit in april 2016.

Op woensdag 15 april as. verzorgde oudheidkundige vereniging Arent thoe Boecop wederom een avond die speciaal bedoeld is voor jongeren.

Dit keer stonden de jaartallen, de opschriften, de gevels, de keitjesstoepen en de bovenlichten van de monumentale panden centraal. Maar er werden ook andere interessante historische feiten belicht. Veel kleine details waar we dagelijks aan voorbij lopen. In de vorm van een puzzeltocht werden de jongeren uitgedaagd om in groepjes interessante zaken in de Elburger binnenstad te ontdekken. Na afloop werd in het Gruithuis een presentatie verzorgd met antwoorden op de gegeven opdrachten.

Verder verzorgde de (jeugdige) Donovan Grootkarsijn op deze avond een presentatie over zijn project Oud en Nieuw Elburg. Met zijn camera heeft Donovan prachtige compositiefoto’s gemaakt van de Elburger binnenstad, waarbij een koppeling wordt gemaakt met het verleden. Hij presenteerde zijn bijzondere werk voor het eerst aan een breder publiek.

Op donderdag 16 april jl. presenteerde de oudheidkundige vereniging Arent thoe Boecop in het Gruithuis tijdschrift no. 101. Deze uitgave is gemaakt door Bep de Waard – Ruijs. Zij verzorgde ter ere van de presentatie een lezing.
Na een welkomstwoord van voorzitter Kees van de Streek genoten 45 aanwezige leden, van een boeiende en spannende presentatie door de schrijfster.

Het centrale thema van de uitgave is het dagboek van George A.F. Pare

Bijzonder was dat er 3 personen aanwezig waren die aan de tijd dat George A. F. Pare in Elburg en omgeving doorbracht, nog herinneringen hadden.
Een van die personen is een mevrouw uit Oldebroek, die bij de familie Van de Bosch aanwe-zig was toen George daar om onderdak vroeg (zie blz 20 van het boekje).
De heer Blauw, wiens vader opgepakt werd bij de razzia bij Old Putten (zie blz 39, 42, 43) en de heer Hoekerd, een tuinder die veel rondzwierf achter Old Putten en daar geallieerden sprak, die wachten om overgezet te worden naar bevrijd gebied en daarna naar Engeland (zie vanaf blz 48). Ook bekend onder de codenamen Pegasus 1 en 2.

George A.F. Pare

Legerpredikant George A.F. Pare landde op 17 september 1944 ten noorden van Arnhem. Hij kwam om Nederland te bevrijden van de Duitse bezetters. Operatie Market Garden liep echter uit op een mislukking. Pare werd krijgsgevangen gemaakt. Op weg naar een kamp in Duitsland sprong hij net voorbij Epe uit de trein en belandde na een aantal dagen in Elburg, bij de familie Verhoef aan de Beekstraat.
Vanaf zijn landing bij Arnhem en gedurende zijn verblijf in Elburg hield hij een dagboek bij. Dit dagboek is in 1999 in boekvorm in eigen beheer uitgegeven door P. Bakker en Diny Meurs–Deetman.
Volgens de schrijfster van deze 101e uitgave, heeft de schrijver van het bekende boek EEN BRUG TE VER, Cornelius Ryan, ook gebruik gemaakt van het dagboek om zijn zeer succesvolle weergave van de Slag om Arnhem te schrijven.

Om plm. 22.00 uur besloot Bep de Waard-Ruijs haar interessante presentatie met het overhandigen van het boekje aan mevr. Van de Bosch uit Oldebroek en aan mevrouw Meurs-Deetman uit Elburg.

Op zaterdag 2 mei organiseert de oudheidkundige vereniging Arent thoe Boecop wederom een wandeltocht met een historische invalshoek. Dit keer wordt afgeweken van het normale patroon: een wandeling in de directe omgeving. Onder leiding van Willem van Norel en Wim van Triest is een unieke tocht uitgezet op het eiland Schokland in de voormalige Zuiderzee. De Elburger vissers kwamen vroeger regelmatig op Schokland. Bij slechte weersomstandigheden diende Schokland als een vluchthaven. Tijdens deze wandeling zullen enkele bijzondere wetenswaardigheden worden verteld over het voormalige eiland en haar bewoners.

Het vertrek per auto staat gepland om 8.00 uur vanaf de parkeerplaats aan de Havenkade (bij de visafslag). De deelnemers kunnen zich per e-mail aanmelden op het adres: info@arentthoeboecop.nl of via Willem van Norel (684595). Het is gewenst om aan te geven of u bereid bent om te rijden.

Deelname is in principe gratis, maar van u wordt wel verwacht de kosten van het vervoer te onderling met de chauffeur te regelen. Voor de catering wordt gezorgd. De totale afstand bedraagt 14 kilometer, maar het is ook mogelijk na tien kilometer te stoppen.

Op donderdag 16 april presenteert oudheidkundige vereniging Arent thoe Boecop tijdschrift no. 101. Deze uitgave is gemaakt door Bep de Waard – Ruijs. Zij verzorgt ter ere van de presentatie een lezing. Het centrale thema van de uitgave is het dagboek van George A.F. Pare.

George A.F. Pare

Legerpredikant George A.F. Pare landde op 17 september 1944 ten noorden van Arnhem. Hij kwam om Nederland te bevrijden van de Duitse bezetters. Operatie Market Garden liep echter uit op een mislukking. Pare werd krijgsgevangen gemaakt. Op weg naar een kamp in Duitsland sprong hij net voorbij Epe uit de trein en belandde na een aantal dagen in Elburg, bij de familie Verhoef aan de Beekstraat. Vanaf zijn landing bij Arnhem en gedurende zijn verblijf in Elburg hield hij een dagboek bij.

De lezing en presentatie van het tijdschrift vindt plaats in het Gruithuis (Kromme Steeg 11 te Elburg) en begint om 19.30 uur. De toegang is vrij en iedereen is welkom.

25. maart 2015 · Reacties staat uit voor Lezing Joods leven in Elburg · Categories: Lezing, Verslag

Op maandag 16 maart hield ons bestuurslid Willem van Norel voor ruim 120 bezoekers een interessante dialezing over zijn onlangs verschenen boek Joods leven in Elburg.

De kersverse voorzitter van Arent thoe Boecop, Kees van de Streek, opende de avond met het voorlezen van twee brieven (van de ruim 120 ontvangen schriftelijke reacties!) die de auteur van het standaardwerk over Joods leven in Elburg in de afgelopen tijd had ontvangen. De ene brief was van professor dr. Johannes Houwink ten Cate. Hij dankte Willem van Norel in zijn brief op 9 februari 2015 voor het schitterende boek, dat een buitengewoon monument is voor de slachtoffers. Het boek behoort volgens de Amsterdamse hoogleraar Holocaust- en genocidestudies tot de onbetwiste hoogtepunten in dit genre.

De andere brief was van minister-president Mark Rutte. Hij schreef op 19 november 2014 dat het boek zowel in de uitvoering als de inhoud een indrukwekkende publicatie was geworden. Al die namen, al die persoonlijke verhalen en foto’s, u hebt werkelijk fantastisch werk geleverd. Dank dat u op deze manier bijdraagt aan het levend houden van een deel van onze geschiedenis, dat wij nooit mogen vergeten.

Willem begon de lezing met het motto van Jules Schelvis: vertel de verhalen door aan de kinderen en laten die het weer doorvertellen aan hun kinderen. Het boek Joods leven in Elburg is een Gedenkboek bedoeld om de vele namen een gezicht en een levensverhaal te geven.

Aan de hand van negen families besprak Willem van Norel vervolgens in hoofdlijnen de markante levensgeschiedenissen van de joodse Elburgers. Hij deed dat in alfabetische volgorde, zoals dat ook in zijn boek is verwerkt.

De onbetwiste breuklijn in de levensverhalen vormt de Tweede Wereldoorlog. Van de Elburger joodse gemeenschap overleefden er slechts enkelen. Dertien joodse Elburgers werden vermoord in Auschwitz, tien werden er vergast in het vernietigingskamp Sobibor.

Ook de joodse onderduikers in Elburg werden tijdens de lezing besproken. Achttien joodse kinderen werden tijdens de oorlog ondergebracht bij Elburgse families. Al deze kinderen overleefden de verschrikkingen van de bezettingsjaren.

Aan het eind van zijn indrukwekkende lezing ging Van Norel dieper in op de manier waarop hij zijn onderzoek had gedaan. Vijf jaar lang verdiepte de Elburger historicus zich in allerhande literatuur, artikelen en websites. Daarnaast bezocht hij diverse archieven met betrekking tot de levens van de joodse Elburgers. Heel veel relevante informatie komt uit het Elburger streekarchief. Heel bijzonder is dat de auteur ruim zeventig Elburger informanten (ooggetuigen) heeft ondervraagd over hun joodse medeburgers. Sommigen hadden zelfs een dagboekje bijgehouden over hun ervaringen tijdens de oorlogsjaren. Hun informatie maakt de beschreven levensportretten heel persoonlijk en uniek.

De bezoekers kunnen terugkijken op een heel bijzondere avond. De reacties na afloop getuigen van een indrukwekkende lezing!

13. maart 2015 · Reacties staat uit voor Rabobank Clubkas campagne 2015 · Categories: Uncategorized

Deze week worden de leden van de Rabobank weer uitgenodigd om hun stem uit te brengen op genoemde campagne.

Onze vereniging doet ook mee met deze actie.

U mag als lid van de Rabobank Noord Veluwe 2 stemmen uitbrengen op die vereniging die u een warm hart toedraagt en wij hopen dat u die stemmen aan onze vereniging geeft.

Elke stem is naar verwachting tussen de € 5,00 en € 10,00 waard, afhankelijk van het aantal stemmen.

Wij rekenen op uw steun.

03. maart 2015 · Reacties staat uit voor Visserijavonden Arent thoe Boecop een groot succes! · Categories: Lezing, Verslag

Na een afwezigheid van vijf jaar organiseerde Arent thoe Boecop op donderdag 26 en vrijdag 27 februari opnieuw twee visserijavonden. Dit keer vonden de sfeervolle avonden plaats in gemeenschapscentrum ’t Huiken. Twee volle zalen gevuld met ongeveer 700 bezoekers werden verrast met een zestal unieke documentaires.

Vóór de pauze konden de bezoekers beelden zien van het inhangen van de deuren in de Vischpoort. In 1992 werd de eeuwenoude Vischpoort op initiatief van Arent thoe Boecop opnieuw voorzien van zware toegangsdeuren. De deuren werden in gebruik gesteld door Arent baron Van Boecop, een rechtstreekse telg uit het geslacht van de beroemde familie Thoe Boecop.

In het tweede filmpje vertelden schoenmaker Wim Smit en de gewezen adjudant van prins Bernhard, Han Rambonnet, over hun aangrijpende belevenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze opnames waren gemaakt tijdens een bijzondere lezing van een zevental verzetsstrijders op 7 november 1994.

De derde documentaire ging over het honderdjarig bestaan van de ijsclub T.G. Een aantal direct betrokkenen haalde bijzondere herinneringen op uit het verleden van de Elburger ijsclub. Hoogtepunt in dit filmpje vormde de organisatie van de unieke grachtentochten. Grote animator van deze happening was Freek van der Heide (1932-2015).

In de vierde documentaire stond het zwembad en badmeester Bart van de Wetering centraal. Zoon Jan (1926) zorgde voor het bijpassende verhaal.

De laatste film vóór de pauze was een documentaire over het leven van Lammert Jansen (1917-2014). De opnames waren in het najaar van 2009 op de Kop van ’t Ende gemaakt. Lammert vertelde daar over zijn bewogen bestaan als visserman en wat het voor hem en zijn broer betekende om de visserij te moeten opgeven in verband met de inpoldering van Oostelijk Flevoland. Op 31 december 2014 stierf Lammert Jansen op de hoge leeftijd van 97 jaar. Deze film was bedoeld als eerbetoon aan Elburgs laatste Zuiderzeevisser.

Na de pauze stond de avond geheel in het teken van Elburgs visserijverleden. Uit enkele honderden uren opnames was door Barend Bosman een compilatie gemaakt van een documentaire van ruim een uur. Mannen als Aart van Triest (EB 68), Aalt Petersen (EB 44), Gerrit van Triest (EB 58) en Henk aan ‘t Goor (EB 17) kwamen aan het woord en vertelden op hun eigen wijze over hun ervaringen in hun vissersbestaan. Maar ook werden de schijnwerpers gezet op de nevenbedrijven zoals de palingrokerijen, de vishandel en de touwslagerij.

Roef Binnekamp en Cees Nagelhout (De Kleppe) brachten met hun komische verhalen de bezoekers aan het schaterlachen.

De documentaire sloot af met het lied Deze Zee van Rob de Nijs waarbij een toepasselijke videoclip over de Elburger vissers was gemaakt.

Terugkijkend op de beide avonden kan van een groot succes worden gesproken. De bezoekers waren zeer enthousiast en lieten dat blijken met een daverend applaus voor de organisatie. Barend Bosman, Fokke Dijkstra en Willem van Norel hebben met hun inspanningen veel mensen twee genoeglijke avonden gepresenteerd. Hulde aan dit drietal!

29. januari 2015 · Reacties staat uit voor Begraven vroeger en nu · Categories: Lezing, Verslag · Tags:

De traditie van begraven en cremeren.
Marianne Doornbos begon haar lezing voor een goed bezet Gruithuis met het uitleggen van enkele tradities bij het begraven. In de steentijd werd er begraven in grafheuvels en hunebedden. Daarna vonden de eerste crematies in Nederland plaats. Hiervoor werden bestaande grafheuvels gebruikt. Het lichaam werd op de grafheuvel verbrand en de overgebleven resten werden in en urn verzameld en begraven in de grafheuvel. Karel de Grote verbood de lijkverbranding in 785 na Christus, omdat het heidens was. In 1914 werd in Nederland het eerste crematorium geopend, crematorium Westerveld in Driehuis. Pas in 1955 werd het cremeren weer wettelijk toegestaan.
Rituelen rond de dood zijn zowel gericht op de overledene als op degenen die achterblijven. Voor hen is het een manier om het verdriet vorm te geven en troost te vinden. Veel uitvaartgebruiken hebben als doel om de aandacht van de vertrekkende ziel af te leiden.
Uitvaartgebruiken die vrijwel zijn verdwenen: Het bedekken van de spiegel, dragen van een doodshemd, dragen van rouwkleding, dodenwake, driemaal om de begraafplaats lopen, plaatsen van een lijkbord. Het klokluiden had in de Middeleeuwen drie betekenissen, a. de levenden naar de kerk roepen, b. de doden beluiden en c. duivels en boze geesten verdrijven. Tot op de dag van vandaag worden de klokken geluid als iemand is overleden ( in onze gemeente is dat op ’t Harde en Doornspijk om 11.00 uur vm.)
Nog steeds is het de gewoonte de overledene in en uit te dragen met de voeten vooruit. Omdat de geest van de overledene (die alleen maar vooruit en niet achterom kan kijken) anders de weg terug zou vinden. Om dezelfde reden droeg men in veel streken de overledene niet naar buiten door de deur die dagelijks werd gebruikt. Vooral in onze streek bij boerderijen had men een trouw- en een rouwdeur.
Het houden van een rouwmaaltijd diende oorspronkelijk om de schimmen van de gestorvene af te weren en de mensen die rouwen op te nemen in de kring van de levenden. Tegenwoordig is deze maaltijd bedoeld om na de begrafenis met de familie te praten, die men soms jaren niet gezien heeft.
Er zijn veel manieren om een afscheid vorm te geven. Maar hoe dat ook gebeurt: geef er geen oordeel over. Er is vaak goed nagedacht over alles wat er gebeurt, alles heeft een reden. Het gaat bij een uitvaart niet om wat wij willen. Het gaat om de nabestaanden, zij moeten verder zonder de overledene en alles wat er tijdens een uitvaart gebeurt, helpt om het verlies te aanvaarden en verder te kunnen leven. Het was een leerzame avond vooral ook door de vele vragen van de aanwezigen.